شاید روزی روزگاری، در مورد دو پست قبلی بیشتر نوشتم و در راستای تنویر اذهان عمومی و خصوصی حاضر به ادای پاره‌ای توضیحات شدم. فعلا که حسش نیست. در ضمن در ادامه پروژه تشویش دوصدچندان همان اذهان فوق‌الذکر، مطالبی از این دست بیشتر خواهم نوشت. باشد که قبول واقع شود! تا بعد.