ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا

چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا؟

ابر و باران و من و یار، ستاده به وداع

من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا

سبزه نو خیز و‌ هوا خرم و‌ بستان سرسبز

زاغک روی سیه مانده ز گلزار جدا

نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این

مانده چون دیده از آن نعمت دیدار جدا

حُسن تو دیر نپاید که ز خسرو رفتی

گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا

امیر خسرو دهلوی