حرف‌هائی به‌رنگ سکوت

دوباره با تو شکفتم، چه اشتباه بزرگی
و از دلم به تو گفتم، چه اشتباه بزرگی

گناه دومم این‌بود، ای شعار دو پهلو!
که روی‌تیغ تو خفتم، چه اشتباه بزرگی

تویی که سخت شکستی مرا به جرم صداقت
و من که هیچ نگفتم، چه اشتباه بزرگی

و زخم‌های کبودی که از شماتت مردم
درون سینه نهفتم، چه اشتباه بزرگی

و در کنار دلم، غرق در بهار خیالی
دوباره با تو شکفتم، چه اشتباه بزرگی

}}} از دفتر اشعار گذشته

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اسفند 1387ساعت 5:27 AM توسط هدی نجفی