با سلام و عرض ادب

1. 
   زین‌پس پست‌هائی که به درد و آه و ناله‌های جسمی ‌ما ارجاع دارند را با عنوان درد واره‌ها و البته شماره‌گذاری شده و به ترتیب خواهید دید. با این ترفند به دوستانی که اعصاب ضعیفی دارند یا شارژ  باتری قلب‌شان رو به اتمام است و یا هر مشکل نروسی و دپرسی دیگری که دارند، هشدار می‌دهم که اگر زود به‌هم می‌ریزند می‌توانند این مطلب را نخوانند و از روی تیتر آن تشخیص دهند که مناسب حال و احوال ملایم آنها نیست. بنابراین دیگر دینی به گردن این‌جانب نیست که بگویند تا نصفه‌های مطلب آمدیم و تازه فهمیدیم که موضوع از چه قرار است و دیگر گیر افتادیم!! می‌توانند با دیدن عنوان مطلب آن را نخوانند و دیگر هم به جان من نق نزنند و خدای نا کرده خاطر مبارک و  آبی‌شان مکدر نشود!!
2.  
   زین‌پس مطالب این وبلاگ فخیم اندک تغییری پیدا خواهند کرد و متناسب با حال و هوای نگارنده و راقم این سطور خواهند بود و شاید بیشتر و کمی صریح‌تر به برخی از چیزها نگاه خواهد داشت و کمی هم هر چه دل‌تنگش بخواهد خواهد نگاشت! می‌توانید نخوانید!!
3. 
   این‌جانب رسما اختیار این‌وبلاگ و یکی دو وبلاگ دیگرم را در دست دارم و هر وقت صلاح بدانم امکان کامنت گذاشتن را غیرفعال می‌کنم به‌چند دلیل، که از ذکر آنها طفره می‌روم چون می‌توانم!
4. 
   سعی کنید این نکات را با لحن خوبی بخوانید، آخری را با لحن بدی خواندید، بهم برخورد!
5. 
    امیدوارم هیچ عزیزی از من نرنجد و اگر رنجید زود فراموش کند!  و باز هم امیدوارم که با این کار خود را از نظرات ارزشمند و دلسوزانه و کارساز شما محروم نکرده باشم!
6. 
   امید این‌که صراحت بعد از اینم باعث نامهربان شدن بعضی‌ها با وبلاگ نشود!
7. 
   از بی‌جنبه‌ها در فرصت دیگری پذیرائی خواهد شد.

نویسنده متفرعن و از خودراضی و خودگیر و سخت‌کوش وبلاگ
هدی