ماهی شده بود باورش

تور اگه بندازن سرش

می‌شه عروسِ ماهی‌ها

شاه‌ماهىِ می‌شه همسرش

ماهی‌ِ باورش نبود

تور اگه بندازن سرش

نگاهِ گرمِ ماهیگیر

می‌شه نگاهِ آخرش

پ.ن.۱: نام شاعر و یا صاحب این اثر را نمی‌دانم. در وبلاگ‌گردی از جائی کش رفته‌ام که الان اصلا یادم نیست از کجا؟! شرمنده!

پ.ن.۲: گمان نمی کنم که کار شایسته‌ای باشد که بعد از کلی به‌روزنرسانی وبلاگ؛ آن‌را با یک شعر دزدی به‌روزبرسانم! اما از شعرش بسی خوشمان آمد دیگر!