تبليغاتX
حرف‌هائی به‌رنگ سکوت

 

... شادم ... که این‌روزها ... می‌گذرد ... شادم ...

 

این‌روزها که می‌گذرد 
                                       شادم

این روزها که می‌گذرد
                                       شادم
                                                   که‌می‌گذرد
                                                                      این‌روزها
                               

                                       شادم
                                                  که می‌گذرد ...


قیصر امین‌پور ـ دستور زبان عشق

+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 1:13 AM توسط هدی نجفی |

بی هیچ بهونه‌ای ... صدام می‌زنی؟! 

 

گم‌کردن اونی که همیشه و همه جا هست، خیلی حرفه والا!

گم‌کردن تو، در دنیائی که که پر است از تو و نشانه‌های تو، هیچ لطف و صفائی نداره!

نه، نه که گمت کرده باشم. نه‌، هنوز گمت نکردم. ولی نمی‌دونم اگه  قرارمون همین‌جوری به عقب بیفته، آخرش چی می‌شه؟ چی به سرم میآد؟

گله‌ای ازت ندارم. می‌دونم که عیب کار از خودمه. تو که کار منو به فردا نمی‌اندازی، این منم که هی قرار رو عقب و جلو می‌کنم!

نه، نمی‌خوام برای شناسنامه‌ کهنه‌ام، المثنی بگیرم!

نمی‌خوام نشانه‌ها و بهانه‌های قبلی رو برای دیدن و بودن با تو، گم کنم!

می‌خوام منو با همون دلتنگی‌ها و بی‌قراری‌ها و گلایه‌های قبلیم بپذیری!

خدایا ... بی‌رودربایستی ... صدام می‌زنی؟!

+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم شهریور 1386ساعت 6:45 PM توسط هدی نجفی |

ای وصالت آرزوی عاشقان
وی خیالت پیش‌روی عاشقان

هر کجا کردم نظر، بالا و پست
جلوه‌ای از روی‌ زیبای تو هست

خرقه‌پوشان محو دیدار تواند
باده‌نوشان مست رخسار تواند

حرفی از اسرار عشقم یاد ده
هم بسوزانم هم مرا بر باد ده

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم شهریور 1386ساعت 12:56 PM توسط هدی نجفی

 

یه روزه رفتن به شمال و سوک‌سوک‌کردن با دریا و تله‌کابین و جنگل و شرجی و باران و ...
قرار بود چاره درد مرا بکند و مرهمی باشد برای خستگی‌هام که ...

 

+ نوشته شده در شنبه سوم شهریور 1386ساعت 3:12 AM توسط هدی نجفی